e - ανταποκριτής

Θέλετε να φτάσουν τα καλά νέα παντού;
Αγαπάτε την πόλη, το χωριό, τη γειτονιά σας;
Θέλετε να σας δώσουν περισσότερη σημασία;
Θέλετε μήπως να εκφράσετε τη διαμαρτυρία και το παράπονο σας;
Γίνετε e-ανταποκριτές.
Στείλτε μας ειδήσεις, κείμενα, φωτογραφίες και βίντεο.

Φόρμα

 

Πάρις Κουκουλόπουλος, πρωήν πρόεδρος ΚΕΔΕ και Υφυπουργός Εσωτερικών

2/12/2017

Ανταποκρίθηκα στην τιμητική πρόσκληση του Προέδρου της ΚΕΔΕ γιατί αυτο επέβαλαν τόσο η αυτοδιοικητική μου συνείδηση,όσο και οι δεσμοί μου με το θεσμό και τους ανθρώπους του.
Πιστεύω αταλάντευτα εδώ και χρόνια ότι ο δρόμος για το ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΡΑΤΟΣ στην πατρίδα μας ανοίγει μόνο μια μεγάλη ανατροπή υπέρ της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης.
Στο διάβα του χρόνου η προσήλωση μου σε αυτή τη θέση ενισχύθηκε και εμπεδώθηκε αποτελώντας σήμερα εδραία πεποίθησή μου.
Είναι αλήθεια ότι στα χρόνια τις κρίσης οι υποθέσεις της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης ανήκουν στους μεγάλους χαμένους της περιόδου των μνημονίων.
Δεν αναφέρομαι στον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ,ούτε στις ηρωικές προσπάθειες των Δήμων στο μέτωπο της κοινωνικής συνοχής, το πρόσημο εδώ είναι αναμφίβολα θετικό.
Το Κράτος μας έγινε πολύ πιο συγκεντρωτικό από κάθε άποψη αυτά τα χρόνια γιατί η ίδια η φύση του ελληνικού προβλήματος επέβαλε την κεντρική διαχείρισή του.
Από το 2010 μέχρι και σήμερα η χώρα βαδίζει στους ρυθμούς του EG, τα υπουργεία στους ρυθμούς του Υπ. Οικονομικών και η αυτοδιοίκηση αντιμετωπίζεται ως τμήμα της Γενικής Κυβέρνησης.
Όσο επιβεβλημένη ήταν μια τέτοια εξέλιξη άλλο τόσο ήταν και αχρείαστη,γιατί πολύ απλά ο ασφυκτικά συγκεντρωτικός χαρακτήρας του κράτους είναι μια από τις βασικές αιτίες που γέννησαν την κρίση στην Ελλάδα,αν όχι η βασικότερη.
Με αυτή την οπτική,σημερα που ανοίγει η συζήτηση για την Ελλάδα μετα και πέρα απο τα μνημόνια,οι αποφάσεις για το αύριο της αποκεντρωσης και της αυτοδιοίκησης επέχουν κεντρική θέση στην πολιτική ατζέντα της χώρας,αν θελουμε να χτυπήσουμε στη ρίζα τους τις αιτίες της κρίσης.
Η Κυβέρνηση από την πλευρά της προτείνει μια νέα πραγματικότητα στην αυτοδιοίκηση με όχημα τον εκλογικό νόμο για τους Δήμους.
Ουσιαστικά προτείνεται η θεσμοθέτηση Δημάρχου που μπορεί να είναι πλειοψηφία στο λαό, αλλά μειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο.
Κάτι τέτοιο απαιτεί και προϋποθέτει αλλαγή εκ βάθρων του Κώδικα Δήμων και εχω υποχρέωση να καταθέσω απο την εμπειρία μου οτι η τελευταία αλλαγή του Κώδικα το 2006 μας πήρε 2,5 χρόνια και μάλιστα για αλλαγες ησσονος σημασίας σε σχέση με αυτο που υποτίθεται οτι δρομολογείται τώρα.
Η Κυβέρνηση παίζει εν ου παικτοις με την αυτοδιοίκηση,κοινώς παλιμπαιδίζει.
Υπάρχουν ομως και πιο σοβαρά ζητήματα σχετικα με τις θρυλούμενες αλλαγες.
Σε καμία χώρα του ανεπτυγμένου κόσμου δεν συναντάμε μια τέτοια ρύθμιση. Είτε με συστήματα απλής αναλογικής, είτε με πλειοψηφικά παντού ο Δήμαρχος προκύπτει έμμεσα ή άμεσα από την απόλυτη πλειοψηφία των πολιτών-εκλογέων και διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου.
Σε όλες τις ώριμες δημοκρατίες του κόσμου η σταθερότητα σε τοπικό επίπεδο ορίζεται υψηλότερα από το αντίστοιχο κυβερνητικό.Η δεδηλωμένη στη Βουλη σε ολα τα εκλογικά συστήματα επιτυγχάνεται σε ενα όριο περί το 40-42%,ενώ σε τοπικό επίπεδο αντίστοιχα επιδιώκεται στο 50%+1.
Πρόκειται για μείζονα θεσμική ρύθμιση καθολικής ισχύος για πολύ συγκεκριμένους λόγους που έχουν σχέση με τη φύση των τοπικών υποθέσεων.
Ας υποθέσουμε ότι σε ένα δήμο υπάρχουν δύο αντιδιαμετρικές προτάσεις (Α & Β) για την επέκταση του σχεδίου πόλης και Δήμαρχος εκλέγεται κάποιος που δεσμεύεται για τη λύση Α, ενώ η πλειοψηφία των δημοτικών συμβούλων έχει δεσμευτεί στη λύση Β.
Σε μια κορυφαία τοπική υπόθεση το αποτέλεσμα είναι τραγέλαφος για μια ολόκληρη δημοτική περίοδο, τουλάχιστον.
Οι θεμελιώδεις αρχές που ρυθμίζουν τη σταθερότητα και την αποτελεσματικότητα σε τοπικό επίπεδο παραβιάστηκαν άλλη μια φορά το 2005 με τη θέσπιση του 42% χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα. Τότε είχε προβληθεί ως επιχείρημα το κόστος των δύο γύρων, κάτι ανάλογο δηλαδή με τη ρύθμιση του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ που επέβαλε την ταυτόχρονη διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών με τις ευρωεκλογές.
Η ίδια η πραγματικότητα απέδειξε οτι όλες αυτές οι απόπειρες ηταν λαθος και το λαθος βρίσκεται στη σχέση εξωτερικότητας με την οποια προσεγγίζονται τα ζητήματα της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης απο τους υπουργούς και τις κυβερνήσεις.
Κυρίες και κύριοι σύνεδροι όλα αυτά οδηγούν σε ένα συμπέρασμα.
Η αυτοδιοίκηση και η αποκέντρωση δεν είναι πεδίο άσκησης υπουργών ούτε και βιβλιάριο για να κολλάνε ένσημα καριέρας.
Η αποκέντρωση και η αυτοδιοίκηση αποτελούν ζωτικές ανάγκες για την ανάπτυξη της χώρας και την ευημερία των πολιτών.
Χρειάζεται ένα νέο κύμα αλλαγών και μεταρρυθμίσεων με κεντρική ιδέα την οικοδόμηση του κράτους πρόνοιας στο πλησιέστερο στον πολίτη επίπεδο δηλαδή στους δήμους.
Για πολλα χρόνια τις επιβεβλημένες αλλαγες τις απαιτούσαμε και ορθά στο όνομα της σύγκλισης μας με την Ευρώπη ,όρος που ισχύει και σημερα.
Σημερα έχουμε έναν επιπρόσθετο και υπέρτερο λόγο να παλέψουμε γι αυτές τις αλλαγες,που δεν ειναι άλλος απο την πρωτοφανή κρίση που έπληξε την πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια οδηγώντας σε μια πρωτοφανή έκρηξη των ανισοτήτων και σε ενα δράμα με τη νέα γενιά.
Το χρωστάμε στις ιδέες μας μας και τους αγώνες μας,το χρωστάμε στους συμπολίτες μας και στη νέα γενιά.Είμαστε πολλοί και πρέπει ενωμένοι να παλέψουμε για αυτές τις αλλαγες
 

Το βήμα του Αιρετού

Απλή λογική και όχι απλή αναλογική
Μοιράζουν από εδώ και από εκεί με ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ “ΜΑΥΡΟΓΙΑΛΟΥΡΟΥ”:
Να διεκδικήσουμε, ως Αυτοδιοίκηση ουσιαστικό ρόλο στο μέλλον του τόπου
Ο τόπος χρειάζεται μια μεγάλη ανατροπή υπέρ της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης.



Λίστα Επικοινωνίας

Γραφτείτε στη λίστα επικοινωνίας για να σας στέλνουμε τα νέα μας
rss